V. İ. Lenin Biyografisi

MAR

Özet

Bu yazı, V. İ. Lenin Biyografisi adlı eserde sunulan bilgileri sentezleyerek, Vladimir İlyiç Lenin'in yaşamını, ideolojik evrimini ve tarihsel önemini incelemektedir. Belge, Lenin'i yalnızca Marksist bir teorisyen olarak değil, aynı zamanda Bolşevik Parti'nin ve dünyanın ilk sosyalist devleti olan Sovyetler Birliği'nin kurucusu ve lideri olarak konumlandırmaktadır. Analizin temelini, Lenin'in Marksizmi emperyalizm çağına uyarlayan teorik katkıları, "öncü parti" doktrini, proletarya hegemonyası stratejisi ve 1917 Ekim Devrimi'ndeki pratik liderliği oluşturmaktadır.

Yazı, Lenin'in devrimci kişiliğinin şekillenmesinde ailevi trajedilerin (özellikle ağabeyi Aleksandr'ın idamı) ve erken dönem siyasi faaliyetlerinin rolünü vurgulamaktadır. Popülizm, "Legal Marksizm", Menşevizm ve II. Enternasyonal'in oportünizmine karşı yürüttüğü amansız ideolojik mücadeleler, onun teorik ve politik çizgisinin netleşmesindeki kilit dönemeçler olarak sunulmaktadır. Ne Yapmalı?, Rusya'da Kapitalizmin Gelişmesi, Demokratik-Devrimde Sosyal-demokratların İki Taktiği, Emperyalizm-Kapitalizmin En Yüksek Aşaması ve Devlet ve Devrim gibi temel eserleri, bu mücadelenin ve teorik gelişiminin temel taşları olarak incelenmektedir.

Ekim Devrimi'nin zaferinden sonra Lenin'in Sovyet devletinin başındaki liderliği, özellikle Brest-Litovsk Antlaşması'nın zorlu koşullarında barışı sağlama, İç Savaş ve dış müdahaleye karşı cumhuriyeti savunma ve Yeni Ekonomi Politikası'nı (NEP) uygulamaya koyma gibi kritik kararlar üzerinden ele alınmaktadır. Son olarak, hastalığı sırasında kaleme aldığı ve "politik vasiyeti" olarak kabul edilen yazılarında parti, devlet aygıtı, ulusal sorun ve dünya devriminin geleceğine dair sunduğu perspektifler detaylandırılmaktadır. Yazı, kaynak metnin ruhuna sadık kalarak, Lenin'i dünya tarihindeki kalıcı etkileriyle, hem sevilen bir lider hem de burjuvazinin nefret ettiği bir devrimci olarak resmetmektedir.

1. Erken Yaşam ve Devrimci Kişiliğin Oluşumu (1870-1893)

Aile ve Eğitim

Vladimir İlyiç Ulyanov (Lenin), 10 (22) Nisan 1870'te Simbirsk'te (bugünkü Ulyanovsk) aydın bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Kişiliğinin ve devrimci görüşlerinin şekillenmesinde ailesinin önemli bir rolü oldu.

• Babası, İlya Nikolayeviç Ulyanov: Halk okullarında müfettiş ve müdür olarak görev yapan, 19. yüzyıl Rus aydınlanmacılarının ilerici fikirlerini benimsemiş bir eğitimciydi. Halkın, özellikle de Rus olmayan halkların (Çuvaşlar, Mordvinler, Tatarlar) eğitimine büyük önem veren gerçek bir demokrattı. Çalışkanlığı, halka hizmet tutkusu ve mütevazılığı ile çocukları için bir rol modeldi.

• Annesi, Maria Aleksandrovna: Bir doktor kızı olan, evde eğitim almış, çok bilgili ve birden fazla dil bilen bir kadındı. Çocuklarının devrimci mücadelesini her zaman destekledi ve onların devrimci olmalarıyla gurur duydu.

• Kardeşleri: Ulyanov ailesinin altı çocuğunun tamamı (Anna, Aleksandr, Vladimir, Olga, Dmitri, Maria) devrimci oldu. Bu durum, aile içinde hâkim olan dürüstlük, çalışkanlık ve halkın sorunlarına duyarlılık atmosferinin bir sonucuydu.

• Ağabeyi Aleksandr'ın İdamı: Lenin'in hayatındaki en sarsıcı olaylardan biri, ağabeyi Aleksandr'ın (Saşa), Çar III. Aleksandr'a suikast hazırlığına katıldığı için 8 Mayıs 1887'de idam edilmesiydi. Bu olay, Lenin'i derinden sarsmakla kalmadı, aynı zamanda devrimci görüşlerini pekiştirdi ve onu daha kararlı bir mücadele yoluna yöneltti.

Devrimci Faaliyetin Başlangıcı

Lenin'in gençlik yılları, Rusya'daki toplumsal çalkantılar ve kendi kişisel deneyimleriyle şekillendi.

• Üniversite ve Sürgün: Kazan Üniversitesi'ne girdikten kısa bir süre sonra öğrenci hareketlerine katıldığı için okuldan atıldı ve sürgüne gönderildi. Üniversiteye geri dönme veya yurtdışında eğitim görme talepleri, "ahlakî ve siyasî açıdan güvenilir olmadığı" gerekçesiyle reddedildi. Bu engeller, onu devrimci mücadeleye daha da yaklaştırdı.

• Marksizmle Tanışma: Kazan'da, N.Y. Fedosseyev'in liderliğindeki gizli bir Marksist çevreye katıldı. Bu çevrede Karl Marx ve Friedrich Engels'in eserlerini sistematik olarak incelemeye başladı. N.K. Krupskaya'nın belirttiği gibi, Lenin Marksizme, emekçilerin kurtuluşunun yolunu arayan bir devrimci olarak yaklaştı ve aradığı yanıtları Marx'ta buldu.

• Samara Dönemi: Samara'da yaşadığı dönemde Marksist bilgisini derinleştirdi, yerel devrimci çevrelerle ilişki kurdu ve Popülizme (Narodnizm) karşı ilk büyük ideolojik mücadelesine başladı. Bu dönemde Popülizmin teorik ve politik olarak iflas ettiğini savunan makaleler ve konuşmalar yaptı. Samara, Volga bölgesinde Marksist fikirlerin yayılmasında bir merkez haline geldi.

2. Marksist Teorinin Gelişimi ve Popülizmin Yenilgisi (1893-1900)

Petersburg Dönemi ve İdeolojik Mücadeleler

1893'te Petersburg'a taşınmasıyla Lenin'in faaliyeti yeni bir aşamaya girdi. Burada, Rus Marksist hareketinin tanınan lideri haline geldi.

• İşçi Çevreleri: Petersburg'da ileri görüşlü işçilerle (V.A. Şelgunov, İ.V. Babuşkin gibi) doğrudan bağ kurarak Marksist propaganda ve örgütlenme faaliyetlerini yönetti. Dersleri, işçileri bağımsız politik çalışma yapmaya ve kendi mücadelelerini yönetmeye teşvik eden canlı tartışmalar şeklindeydi.

• Popülizme Karşı Mücadele: Liberal Popülistlerin "Russkoye Bogatsvo" dergisindeki Marksizm karşıtı saldırılarına karşı "Halkın Dostları Kimlerdir ve Sosyal-demokratlara Karşı Nasıl Savaşırlar?" adlı eseriyle yanıt verdi. Bu çalışmasında Popülizmin idealist tarih anlayışını çürüttü ve Rusya'da devrimin öncü gücünün proletarya olduğunu bilimsel olarak temellendirdi.

• "Legal Marksizm"in Eleştirisi: Marksizmi burjuva çıkarlarına göre yorumlayan "Legal Marksistlere" karşı da mücadele etti. Onların devrimci özü boşaltılmış Marksizm yorumlarının burjuva niteliğini ortaya koydu.

Sibirya Sürgünü ve Temel Eserler

1895'te tutuklandı ve 1897'de Sibirya'daki Şuşenskoye köyüne üç yıllığına sürgüne gönderildi. Bu dönem, yoğun bir teorik çalışma ve geleceğe yönelik planlama dönemi oldu.

• Sürgün Hayatı: Sürgünde N.K. Krupskaya kendisine katıldı ve orada evlendiler. Mütevazı koşullara rağmen Lenin, düzenli bir çalışma programı yürüttü, çeviriler yaptı, diğer sürgünlerle temas kurdu ve devrimci faaliyetlerini sürdürdü.

• Rusya'da Kapitalizmin Gelişmesi: Üç yıldan uzun bir süre üzerinde çalıştığı bu anıtsal eserini sürgünde tamamladı. Yüzlerce kaynağa ve istatistiksel veriye dayanarak, Rusya'da kapitalizmin gelişimini ve bunun sonucunda iç pazarın oluşumunu analiz etti. Bu kitap, Rusya'nın kapitalist olmayan bir yoldan gelişebileceğini savunan Popülist teoriyi ideolojik olarak çökerten bir darbe vurdu.

• "Ekonomizm"e Karşı Mücadele: Sürgündeyken, işçi hareketini yalnızca ekonomik taleplerle sınırlamak isteyen "Ekonomizm" akımına karşı çıktı. 17 sürgün sosyal-demokratla birlikte imzaladığı "Rusya Sosyal-demokratlarının Protestosu"nda, ekonomik mücadelenin siyasi mücadeleyle birleştirilmesi gerektiğini savundu. Bu, devrimci Marksist bir parti kurma planının önemli bir adımıydı.

3. Yeni Tipte Proleter Partinin İnşası (1900-1912)

Iskra ve Örgütsel Temeller

Sürgünün ardından Lenin, Rusya'daki dağınık devrimci grupları birleştirecek merkezi bir örgüt yaratma görevine odaklandı.

• Iskra Gazetesi: 1900'de yurtdışında Iskra (Kıvılcım) gazetesini kurdu. Gazete, tüm Rusya için ideolojik ve örgütsel bir merkez işlevi gördü.

• Ne Yapmalı? (1902): Bu eserinde, partinin örgütsel ilkelerini formüle etti. "Ekonomistlerin" savunduğu kendiliğindenciliğe karşı, işçi sınıfına sosyalist bilincin dışarıdan, profesyonel devrimcilerden oluşan disiplinli ve merkezi bir öncü parti tarafından götürülmesi gerektiğini savundu.

Bolşevik-Menşevik Ayrışması

1903'te Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin (RSDİP) II. Kongresi'nde, Lenin'in ilkeleri temelinde partiyi birleştirme çabası, partinin iki kanada ayrılmasıyla sonuçlandı.

• Parti Tüzüğü Tartışması: Ayrılığın temel nedeni, parti üyeliği tanımı üzerineydi. Lenin, parti programını kabul eden, maddi destek sağlayan ve parti örgütlerinden birinde bizzat çalışan herkesin üye olmasını savunurken, Martov daha gevşek bir tanımı savundu.

• Çoğunluk (Bolşevikler) ve Azınlık (Menşevikler): Kongrede Lenin'in tarafı merkezi organların seçiminde çoğunluğu kazandı ve bu nedenle "Bolşevikler" adını aldı; muhalifler ise "Menşevikler" olarak anıldı.

• Bir Adım İleri İki Adım Geri (1904): Lenin bu kitabında, kongredeki mücadeleyi analiz ederek Menşeviklerin örgütsel ilkelerdeki oportünizmini, merkeziyetçiliğe ve proleter disipline karşı küçük burjuva anarşizmini temsil ettiklerini ortaya koydu.

1905 Devrimi ve Taktiksel Gelişim

1905 devrimi, Bolşeviklerin ve Menşeviklerin taktiksel farklılıklarını keskinleştirdi.

• Devrimdeki Taktikler: Menşevikler, burjuva-demokratik devrimde liderliğin liberal burjuvaziye bırakılması gerektiğini savunurken, Lenin proletaryanın hegemonyası fikrini geliştirdi. Buna göre proletarya, köylülüğü kendi yanına çekerek devrime önderlik etmeliydi.

• Demokratik-Devrimde Sosyal-demokratların İki Taktiği (1905): Bu eserinde Lenin, Bolşeviklerin stratejik planını teorik olarak temellendirdi ve Menşeviklerin oportünist taktiğini eleştirdi.

Gerileme Yılları ve Felsefi Savunma

1905 devriminin yenilgisinin ardından gelen gericilik döneminde, parti içinde ideolojik krizler baş gösterdi.

• Likidatörlük ve Otzovizm: Lenin, partinin illegal yapısını tasfiye etmek isteyen sağcı "Likidatörler"e ve legal mücadele biçimlerini reddeden "solcu" Otzovistlere karşı mücadele etti.

• Materyalizm ve Ampiriokritisizm (1909): Bu dönemde bazı Bolşevikler arasında yayılan ve Marksist felsefeyi reddeden idealist Machçılık akımına karşı bu felsefi eserini kaleme aldı. Kitap, diyalektik materyalizmi savunan ve partinin teorik temellerini koruyan önemli bir çalışma oldu.

• Prag Parti Konferansı (1912): Lenin'in önderliğinde toplanan bu konferans, Likidatörleri partiden ihraç etti ve Bolşevikleri fiilen bağımsız bir parti olarak örgütledi.

4. Devrimci Yükseliş ve I. Dünya Savaşı (1912-1917)

Pravda ve Legal Çalışma

1912'den itibaren Rusya'da yeni bir devrimci yükseliş başladı. Bolşevikler bu dönemde legal ve illegal çalışma biçimlerini birleştirdiler.

• Pravda Gazetesi: 1912'de Petersburg'da legal günlük gazete Pravda (Gerçek) yayınlanmaya başladı. Lenin, yurtdışından (Krakov ve Poronin) gazeteyi yönetti, 250'den fazla makale yazdı ve gazeteyi kitleleri örgütlemek için bir araç olarak kullandı.

• Duma Grubu: Lenin, RSDİP'in IV. Duma'daki Bolşevik milletvekillerinin faaliyetlerini de yönetti. Duma'yı, Çarlık rejimini ve liberal partileri teşhir etmek ve Bolşevik programını yaymak için bir kürsü olarak kullanmaları yönünde talimatlar verdi.

Ulusal Sorun

Lenin, bu dönemde partinin ulusal soruna ilişkin teorik ve politik temelini oluşturdu.

• Ulusların Kendi Kaderlerini Tayin Hakkı: Büyük Rus şovenizmine ve burjuva milliyetçiliğine karşı çıkarak, ezilen ulusların ayrılma hakkı da dahil olmak üzere kendi kaderlerini tayin etme hakkını savundu. Bu ilkenin tanınmasının, farklı uluslardan proleterlerin enternasyonal birliğini güçlendireceğini belirtti.

• Ulusal Sorun Üzerine Eleştirel Notlar ve Ulusların Kendi Kaderlerini Tayin Hakkı Üzerine: Bu klasik eserlerinde, proletarya enternasyonalizminin temel ilkelerini formüle etti.

Emperyalizm ve Savaş

I. Dünya Savaşı'nın başlaması, uluslararası sosyalist hareket için bir dönüm noktası oldu.

• II. Enternasyonal'in İflası: Avrupa'daki sosyal-demokrat partilerin büyük çoğunluğunun kendi emperyalist hükümetlerini destekleyerek "sosyal-şovenist" bir tutum almasıyla II. Enternasyonal çöktü.

• Devrimci Enternasyonalizm: Lenin, bu ihanete karşı çıkarak, emperyalist savaşın bir iç savaşa dönüştürülmesi sloganını ortaya attı. Zimmerwald (1915) ve Kienthal (1916) konferanslarında, savaşa karşı çıkan sol enternasyonalist güçleri bir araya getirdi.

• Emperyalizm, Kapitalizmin En Yüksek Aşaması (1916): Savaş sırasında yazdığı bu eserinde, kapitalizmin tekelci aşaması olan emperyalizmin ekonomik özünü analiz etti. Savaşların emperyalizm koşullarında kaçınılmaz olduğunu gösterdi.

• Sosyalizmin Tek Ülkede Zaferi Teorisi: Kapitalizmin eşitsiz gelişimi yasasına dayanarak, sosyalist devrimin tüm ülkelerde aynı anda değil, önce tek bir veya birkaç ülkede zafere ulaşabileceği teorisini geliştirdi.

5. 1917: Ekim Devrimi'nin Liderliği

Rusya'ya Dönüş ve Nisan Tezleri

1917 Şubat Devrimi'yle Çarlık rejimi yıkıldığında Lenin İsviçre'de sürgündeydi.

• Mühürlü Tren: Almanya üzerinden geçen meşhur "mühürlü tren" yolculuğuyla Nisan 1917'de Petrograd'a döndü.

• Nisan Tezleri: Varışının hemen ertesi günü sunduğu bu tezlerle, partinin stratejisini kökten değiştirdi. Burjuva-demokratik devrim aşamasının tamamlandığını ve "Tüm İktidar Sovyetlere!" sloganıyla sosyalist devrime geçiş için hazırlanılması gerektiğini ilan etti. Bu tezler, devrimin barışçıl gelişiminin mümkün olduğu bir dönemde iktidarın Sovyetlere devredilmesini öngörüyordu.

İktidar Mücadelesi

Nisan ve Ekim ayları arasında Bolşevikler, Lenin'in liderliğinde kitleleri kendi taraflarına çekmek için yoğun bir mücadele yürüttüler.

• Temmuz Günleri: Temmuz ayındaki erken bir ayaklanma girişiminin bastırılmasının ardından, Geçici Hükümet Bolşeviklere karşı bir saldırı başlattı. Lenin hakkında "Alman ajanı" olduğu iftirasıyla tutuklama kararı çıkarıldı. Lenin, Razliv'de ve ardından Finlandiya'da illegaliteye çekildi.

• Devlet ve Devrim: Illegalite koşullarında, Marks ve Engels'in devlet teorisini geliştirdiği bu temel eserini yazdı. Proletarya diktatörlüğünün özünü ve burjuva devlet aygıtının parçalanması gerektiğini teorik olarak açıkladı.

• Kornilov Darbesinin Püskürtülmesi: General Kornilov'un karşı-devrimci darbe girişiminin Bolşeviklerin önderliğindeki işçiler ve askerler tarafından püskürtülmesi, partinin kitleler nezdindeki prestijini muazzam derecede artırdı.

Silahlı Ayaklanma

Eylül ayından itibaren Bolşevikler Petrograd ve Moskova Sovyetlerinde çoğunluğu elde ettiler. Lenin, iktidarı ele geçirmek için zamanın geldiğine karar verdi.

• Ayaklanma Çağrısı: Finlandiya'dan yazdığı mektuplarla Merkez Komitesi'ni derhal bir silahlı ayaklanma hazırlamaya çağırdı. Kamenev ve Zinovyev gibi bazı liderlerin tereddütlerine ve karşı çıkışlarına rağmen, ısrarıyla bu kararı kabul ettirdi.

• Ayaklanmanın Yönetimi: 24 Ekim (6 Kasım) akşamı gizlice Smolni Enstitüsü'ndeki devrim karargahına gelerek silahlı ayaklanmayı bizzat yönetti. 25 Ekim'de Kışlık Saray'ın ele geçirilmesi ve Geçici Hükümet'in devrilmesiyle devrim zafere ulaştı.

• İlk Kararnameler: Aynı akşam toplanan II. Tüm Rusya Sovyetler Kongresi'nde, barış ve toprak üzerine tarihi kararnameleri sundu ve ilk Sovyet hükümeti olan Halk Komiserleri Konseyi'nin başkanı seçildi.

6. Sovyet Devletinin Kurucusu ve Lideri (1917-1924)

Brest-Litovsk Barışı

Sovyet iktidarının ilk ve en zorlu sınavlarından biri, I. Dünya Savaşı'ndan çıkmaktı.

• Barış Mücadelesi: Lenin, devrimi korumak ve bir "soluklanma süresi" kazanmak için Almanya ile derhal barış yapılmasında ısrar etti.

• Parti İçi Muhalefet: Bu görüş, Almanya'ya karşı "devrimci savaş" çağrısı yapan "Sol Komünistler" (Buharin liderliğinde) ve "ne savaş ne barış" formülünü savunan Troçki tarafından şiddetle reddedildi. Lenin, bu tutumların genç Sovyet Cumhuriyeti için bir felaket olacağını savunarak, uzun ve çetin bir mücadele sonucunda kendi çizgisini partiye kabul ettirdi ve Mart 1918'de ağır koşullar içeren Brest-Litovsk Antlaşması imzalandı.

İç Savaş ve Savaş Komünizmi

1918-1920 yılları arasında Sovyet Cumhuriyeti, Beyaz Muhafız orduları ve 14 yabancı devletin askeri müdahalesine karşı bir ölüm-kalım savaşı verdi.

• Cumhuriyetin Savunması: Lenin, Savunma Konseyi'nin başkanı olarak ülkenin savunmasını yönetti. Kızıl Ordu'nun kurulmasında, stratejik planların hazırlanmasında ve cephe gerisinin örgütlenmesinde merkezi bir rol oynadı.

• Kızıl Terör: Beyaz teröre ve karşı-devrimci komplolara yanıt olarak, Sovyet iktidarının devrimci şiddet yöntemlerine başvurmasını savundu.

• Savaş Komünizmi: Savaşın zorunlu kıldığı bu ekonomik politika, tarım ürünlerine el konulması (zorunlu gıda teslimatı), sanayinin tamamen devletleştirilmesi ve özel ticaretin yasaklanması gibi sert önlemleri içeriyordu.

Yeni Ekonomi Politikası (NEP)

İç Savaş'ın kazanılmasının ardından ülke ekonomik olarak yıkılmış durumdaydı ve köylüler arasında hoşnutsuzluk artmıştı.

• Stratejik Geri Çekilme: 1921'de Lenin, Savaş Komünizmi'nden Yeni Ekonomi Politikası'na (NEP) geçişi başlattı. NEP, zorunlu gıda teslimatının ayni vergiyle değiştirilmesini, özel ticaretin serbest bırakılmasını ve küçük çaplı özel işletmelere izin verilmesini içeriyordu.

• İttifakın Güçlendirilmesi: NEP'in temel amacı, işçi sınıfı ile köylülük arasındaki ekonomik ve siyasi ittifakı yeniden kurmak ve sosyalizmin ekonomik temelini atmak için bir geçiş dönemi sağlamaktı.

• GOELRO Planı: Lenin, ülkenin elektrifikasyonunu sosyalizmin maddi-teknik temeli olarak gördü ve Rusya'nın Elektrifikasyonu Devlet Komisyonu'nun (GOELRO) planını güçlü bir şekilde destekledi. Bu planı "Partinin ikinci programı" olarak nitelendirdi.

SSCB'nin Kuruluşu

Lenin, ulusal sorunun çözümüne büyük önem verdi ve farklı Sovyet cumhuriyetleri arasında yeni tipte bir ilişki kurulmasını savundu.

• Federasyon İlkesi: "Otonomizasyon" planına (Stalin'in önerdiği, diğer cumhuriyetlerin Rusya Federasyonu'na otonom olarak katılması) karşı çıkarak, eşit ve egemen cumhuriyetlerin gönüllü birliğine dayalı bir federasyon kurulmasını savundu.

• Sovyetler Birliği: Lenin'in ilkeleri temelinde, Aralık 1922'de Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği (SSCB) kuruldu.

7. Son Yılları ve Politik Vasiyeti

Hastalık ve Son Eserleri

1918'deki suikast girişiminde aldığı yaraların ve aşırı çalışmanın bir sonucu olarak Lenin'in sağlığı 1921'den itibaren bozulmaya başladı. Mayıs 1922'de ilk felç krizini geçirdi.

• Çalışmaya Devam: Hastalığına rağmen, gücü yettiğince parti ve devlet işlerini yönetmeye devam etti.

• Politik Vasiyet: Aralık 1922 - Mart 1923 arasında, "Parti Kongresine Mektup", "İşçi ve Köylü Denetimini Yeniden Nasıl Düzenleriz?", "Daha Az, Ama Daha İyi" ve "Kooperatifçilik Üzerine" gibi son makalelerini ve notlarını dikte ettirdi. Bu yazılar topluca onun "politik vasiyeti" olarak kabul edilir.

Temel Uyarılar ve Perspektifler

Lenin, son yazılarında Sovyetler Birliği'nin geleceğine dair temel görüşlerini ve endişelerini dile getirdi.

• Parti Liderliği: Merkez Komitesi üyelerinin (Stalin, Troçki, Zinovyev, Kamenev, Buharin, Pyatakov) kişisel özelliklerini analiz etti. Stalin'in genel sekreterlik görevinde aşırı güç topladığını ve bu gücü dikkatli kullanmayabileceğini belirterek, onun bu görevden alınmasını önerdi. Troçki'nin ise aşırı kendine güveni ve işin idari yönüne fazla kapılması gibi olumsuz özelliklerine dikkat çekti.

• Bürokrasiyle Mücadele: Devlet aygıtındaki bürokratizme ve yozlaşmaya karşı sert bir mücadele çağrısı yaptı. İşçi ve Köylü Denetimi'nin yeniden örgütlenmesini önerdi.

• Ulusal Sorun: Özellikle Gürcistan olayları bağlamında, Büyük Rus şovenizminin tehlikelerine karşı uyardı ve ulusların eşitliğinin pratikte titizlikle sağlanması gerektiğini vurguladı.

• Sosyalizmin İnşası: Rusya'da sosyalizmi inşa etmek için gerekli tüm önkoşulların (proletarya diktatörlüğü, işçi-köylü ittifakı, büyük sanayi) mevcut olduğunu belirtti. Köylülüğün kooperatifler aracılığıyla sosyalizme kazanılmasının ve ülkenin sanayileştirilmesiyle birlikte bir kültürel devrimin gerçekleştirilmesinin temel görevler olduğunu vurguladı.

Vladimir İlyiç Lenin, 21 Ocak 1924'te Gorki'de hayatını kaybetti. Onun mirası olan Leninizm, dünya devrimci hareketi için sayılamayacak kadar çok konuda teorik ve politik tavır alışın nasıl olması gerektiği hakkında dogmatikleştirilmemesi gereken ipuçları sunmaktadır.